Het laatste uur van de bibliotheek

Bijgewerkt 2 november 2026

Het is tien voor negen als je de zware deur openduwt. Binnen brandt nog maar de helft van de lampen. De leeszaal is leeg, op één stoel na waar een jas over hangt, en achter de balie staat ze. Maaike. Bril op het puntje van haar neus, haar in een slordige knot, een stapel boeken tegen haar borst.

"We gaan zo dicht," zegt ze, zonder op te kijken.

"Ik weet het. Ik moet alleen dit nog terugbrengen."

Je legt het boek op de balie. Ze kijkt naar de titel, dan naar jou, en je ziet hoe haar wangen een tint donkerder worden. Het is een dichtbundel. Dezelfde die ze vorige week aanraadde, toen je hier toevallig stond en zij toevallig iets te lang bleef praten.

"En?" vraagt ze. "Welke vond je het mooiste?"

"Die over de grachten in de winter."

Ze glimlacht, een beetje scheef, zoals iemand die niet gewend is dat een ander haar smaak deelt. "Die lees ik altijd opnieuw. Belachelijk eigenlijk."

Na sluitingstijd

Om negen uur dimt ze de lampen in de leeszaal. Je hebt je jas al aan, maar je loopt niet weg. Zij ook niet.

"Ik moet de kasten achterin nog nalopen," zegt ze. "Als je wilt... kun je even mee. Er staat daar een eerste druk van die bundel. Die mag eigenlijk niemand zien."

Achterin is het stil op een manier die je nergens anders hoort. Het ruikt naar papier en stof en iets zoets, haar shampoo misschien. Ze klimt op een trapje, reikt naar de bovenste plank, en haar trui schuift omhoog. Een streep huid boven haar rok. Ze weet dat je kijkt. Ze laat het even zo.

Als ze naar beneden stapt, mist ze de onderste tree. Je vangt haar op, je handen op haar heupen, en ze lacht zacht, met het boek nog in haar handen.

"Sorry," zegt ze. Maar ze doet geen stap terug.

Ze durft

Het is Maaike die het eerst kust. Voorzichtig, alsof ze iets uitprobeert dat ze alleen uit boeken kent. Dan nog een keer, minder voorzichtig. Het boek valt op de grond en geen van jullie raapt het op.

"Ik doe dit nooit," fluistert ze tegen je mond.

"Ik weet het."

"Nee, je weet het niet." Ze pakt je hand en legt hem onder haar trui, op haar buik, en houdt hem daar vast. "Ik denk er wel aan. Elke avond als ik hier afsluit. Ik denk er alleen nooit aan dat het echt gebeurt."

Haar huid is warm. Je voelt haar adem sneller gaan als je hand hoger schuift, en dan stopt ze je niet meer. Ze trekt zelf haar trui over haar hoofd, haar bril blijft eraan haken, ze vloekt zacht en lacht, en legt hem op de plank naast de eerste druk.

Zonder bril kijkt ze je anders aan. Minder verlegen. Alsof ze heeft besloten dat het nu toch te laat is om nog verlegen te zijn.

Tussen de kasten

Ze leunt tegen de kast, de ruggen van honderd boeken in haar rug, en trekt je tegen zich aan. Haar handen zijn sneller dan je had verwacht: je riem, je knoop, en dan stopt ze, met haar voorhoofd tegen je borst.

"Zeg het als ik iets fout doe."

"Je doet niks fout."

Je knielt. Je schuift haar rok omhoog, langzaam, en kust de binnenkant van haar dij. Ze grijpt de plank boven haar hoofd vast en houdt haar adem in. Als je verder gaat, laat ze hem los in een geluid dat ze meteen probeert in te slikken. Het lukt haar niet. In de stilte van de bibliotheek klinkt het luider dan ze wil, en dat maakt het alleen maar erger.

Later, als ze je overeind trekt en je in haar neemt, staand tegen de kast, met haar been om je heup, is ze niet meer stil. Ze zegt je naam. Ze zegt dingen die ze in geen enkel boek heeft gelezen. De kast kraakt bij elke beweging en een paar boeken vallen om, en ze lacht erdoorheen tot ze ophoudt met lachen.

De volgende dag

Als je de volgende avond om tien voor negen binnenkomt, staat ze weer achter de balie. Bril op, haar in een knot. Ze kijkt niet op.

"We gaan zo dicht," zegt ze.

Maar je ziet haar mondhoek trillen.

Dit verhaal is fictie. Maaike is een AI-personage van HollandGirls: 22, bibliotheekmedewerker en student Nederlands in Leiden, en in het echt net zo verlegen als hier, tot ze je vertrouwt. Wil je weten hoe dat gaat, lees dan haar profiel of begin een gesprek. Een eigen scenario met haar spelen kan ook, als rollenspel in de chat. Liever zelf de hoofdrol? Probeer een interactief erotisch verhaal.