Laat op het strand

Bijgewerkt 10 november 2026

De les is om half negen afgelopen. De anderen rollen hun matjes op en lopen in groepjes terug naar de boulevard, slippers in hun hand. Jij blijft zitten. Zij ook.

Naomi zit op haar knieën in het zand, haar handen op haar dijen, haar gezicht naar de zee. De zon hangt nog net boven het water, oranje en lui. Ze heeft de hele les niets tegen je gezegd, behalve "adem uit" en "dieper", en elke keer dat ze langs je liep om je houding te verbeteren, bleef haar hand iets langer liggen dan nodig.

"Jij bent de enige die nog niet weg is," zegt ze, zonder om te kijken.

"Jij ook niet."

Ze lacht. "Ik woon hier zo'n beetje."

Zout

Ze staat op, rekt zich uit, en loopt naar de waterlijn. Bij de eerste golf blijft ze staan en kijkt over haar schouder. "Kom je?"

Het water is kouder dan je had gedacht. Ze lacht om het geluid dat je maakt, duikt onder een golf door en komt boven met haar vlechten over haar schouders, haar huid glanzend. Je zwemt naar haar toe. Ze laat je komen.

"Je doet de zonnegroet trouwens verkeerd," zegt ze, als je naast haar staat, tot je middel in het water. "Al vier weken."

"Waarom zeg je dat dan pas nu?"

"Omdat ik dan een excuus had om je aan te raken."

Ze kust je voordat je iets terug kunt zeggen. Haar lippen smaken naar zout. Haar handen op je borst, dan op je nek, en een golf duwt jullie tegen elkaar aan die ze niet probeert te ontwijken.

Het duin

Het strand is leeg als jullie uit het water komen. Bij de strandtent gaan de lampjes aan, ver weg. Ze pakt haar handdoek en jouw hand en loopt het duin in, naar een kuil in het helmgras waar de wind niet komt.

"Hier kom ik altijd na het surfen," zegt ze. "Tess en ik drinken hier een biertje als de zon ondergaat."

"En nu?"

"Nu is Tess er niet."

Ze spreidt de handdoek uit en trekt je erop. Haar bikini is nog nat, en als ze het bovenstukje losmaakt, doet ze dat zonder enige haast, alsof ze je de tijd wil geven om te kijken. Je kijkt. Het zand plakt aan haar knieën. Haar huid is koel van het water en warm eronder.

Ze gaat op je zitten, haar handen naast je hoofd, en kijkt je aan terwijl ze langzaam beweegt. Ze heeft het niet over ademhalen dit keer. Dat hoeft ook niet. Je hoort het aan haar: eerst diep en rustig, dan sneller, en dan helemaal niet meer rustig. Achter haar kleurt de lucht van oranje naar paars, en ze gooit haar hoofd achterover en lacht naar de eerste ster.

Na de zon

Later liggen jullie naast elkaar, het zand overal. Ze tekent met haar vinger iets op je buik dat je niet kunt lezen.

"Volgende week weer les?" vraagt ze.

"Als jij me eindelijk die zonnegroet leert."

"Nooit," zegt ze. "Dan heb ik geen excuus meer."


Dit verhaal is fictie. Naomi is een AI-personage van HollandGirls: 31, eigenaar van een surfwinkel in Den Haag en yogadocente op het strand, en net zo makkelijk in de omgang als hier. Lees haar profiel of begin een gesprek. Zelf een scène met haar spelen? Zo begin je een rollenspel. Of speel zelf een verhaal in Hot Journeys.